درباره من

بیش از سه ماه فقط در حال تحقیق بودم؛ از استادان دانشگاه پرس‌وجو می‌کردم، با قبولی‌های سال‌های قبل صحبت می‌کردم و درباره این مسیر تا حد ممکن اطلاعات جمع می‌کردم. جالب این بود که حتی بعضی از استادان دانشگاه هم اطلاعات دقیقی از این مسیر نداشتند و گاهی حرف‌هایی می‌زدند که باعث تردید یا ناامیدی می‌شد.
در نهایت تصمیم گرفتم کاملاً منطقی بررسی کنم. یک جدول مقایسه برای خودم نوشتم و مسیرهای مختلف را کنار هم گذاشتم: ادامه تحصیل در ارشد و دکترا، هیئت علمی شدن یا ورود به پزشکی از طریق آزمون لیسانس به پزشکی. همه چیز را مقایسه کردم؛ از طول مسیر و علاقه شخصی گرفته تا آینده شغلی، جایگاه اجتماعی و سبک زندگی.
نتیجه این بررسی برای من کاملاً روشن بود: مسیر لیسانس به پزشکی.تصمیم گرفتم شروع کنم، اما همزمان چند اتفاق در زندگی‌ام رخ داد و به دلیل شروع طرح، مدتی این مسیر را رها کردم؛ با اینکه حتی کتاب‌ها را هم تهیه کرده بودم.
تا اینکه زمان ثبت‌نام آزمون رسید. با خودم فکر کردم: «من این همه تحقیق کرده‌ام و این مسیر برایم مهم بوده؛ بگذار امسال فقط به‌صورت آزمایشی شرکت کنم.»
همین تصمیم ساده نقطه شروع جدی مسیر من شد.
با یک ماه برنامه‌ریزی شروع کردم و سه ماه توقف طرح گرفتم تا بتوانم روزانه بین ۸ تا ۱۶ ساعت مطالعه کنم. نتیجه این تلاش این بود که تنها با حدود چهار ماه مطالعه، در اولین تجربه‌ام رتبه ۱۷ کتبی را به دست آوردم. اما آن سال فقط ۱۰ نفر پذیرش نهایی داشتند و در نهایت با رتبه ۱۳ کل، تنها با اختلاف چند نفر از قبولی نهایی بازماندم.